parmaklar karıncalanır
eser rüzgar 
çöl değişmez.
iki yabancı bir çölde
iki yalancı şahitle.
bir birlik sonsuz yokluğa eş değer de.
yanlış yollar mı kesişti
yoksa yollar mı şahane.
tam bir her şey her şeyin
arkasındaki anlamsız bahane.
Sezen arkadaş olur ya
çöl rüzgarı esen o balkonda
bir tek bana,
yalnız genç kadına 
ve bir takım acı ve tortulu yaşanmışımsılara.
Adam içeride
durur hep tek nefes.
bilse, bilir mi?
var mı o tip bir düğmesi.
neresi söyle
basayım anında.
çalışsın duyguları, beyni
anlasın 3 yıllık karman çorman matemimi.
yok yok kalsın hatta
kalsın böyle saçma
bitti gitti oldu bitti
ve kurtulduğuna sevinmelik
garip ve acayip bir hatıra
oldu adam
mecbur kaldı kadın bir tutam kavgamsıya.
şefkat yok mutsuzluk şart
sevgi yok ilgisiz mutlak,
bu hayat
al sana 
al kafana diyor ya
hani nerede sevgili parçası
nerede hayatın can kalbin o her yerimi parçalayan yongası.
hiç yokmuş
hiç
kırık camlardan
bir takım ilüzyonlar
sarmış kafayı, korkuları alt etmiş
narsist yabancı yanlışlıkla
masum bir kediyle evlenmiş.